Kaszrut — reguły kuchni religijnych Żydów, w pierwszej części

W naukowym żywieniu człowieka dostrzeżono, posiłkując się dawno znanymi z Tory zasadami, że sposób, w jaki człowiek się odżywia, wpływa na jego życie duchowe i emocjonalne. Fakt, że to, co jemy, staje się częścią naszego ciała, ma bezpośredni wpływ na naszą duszę, bowiem pozostaje ona z ciałem w nierozdzielnym związku. Złe od­żywianie się ma niekorzystny wpływ człowieka w każdym okresie życia. Krótko mówiąc: jesteś tym, co jesz.
Ta pro­sta i zawsze aktualna prawda stanowiła podwalinę praw rządzących kuchnią żydowską. Kaszrut to żywienie ciała i duszy. Jedno i drugie człowiek otrzymał od Boga, Tora nakazuje więc dobrze traktować i jedno, i drugie. Przestrzeganie zasad koszerności wspomaga harmo­nijną koegzystencję duszy i ciała. Ciało przestaje być tylko zaspoka­jającym podstawowe potrzeby życiowe instrumentem, jak u zwie­rząt, a staje się uświęconą siedzibą duszy ludzkiej.
Przynajmniej 50 spośród 613 przykazań Boga odnosi się do jedze­nia i podawania posiłków.
Przestrzeganie tych przykazań stanowi in­tegralną część codziennego życia Żydów, a równocześnie wzmacnia ich poczucie solidarności i świadomość zakorzenienia się we wspólnej tradycji. Co jest istotą owych skomplikowanych i na pierwszy rzut oka niemal niepojętych przyka­zań i dlaczego dziś są one tak samo ważne jak w zamierzchłych czasach?
Dla Żydów kuchnia to nie tylko miejsce przygotowywania posiłków, ale przede wszystkim du­chowe centrum domu. Przestrzeganie zasad koszerności jest jedną z wielu dróg do osiągnięcia uświęcenia codziennego życia. Wypełnianie micwot, przykazań Bożych, oznacza wyniesienie tak pospolitej czynności, jak przygotowywanie i spożywanie posiłku, do poziomu służby Bogu. Celem kaszrut oraz wielu innych poleceń doty­czących codziennego życia jest przerzucenie mostu między rzeczami fizycznymi i duchowymi, między tym, co powszednie, i tym, co święte. Zwykła czynność zmie­nia się w uświęcony rytuał, który człowieka oczyszcza i pozwala mu nawiązać bez­pośredni kontakt z Bogiem. Dlatego właśnie postanowienia Tory odnoszące się do kaszrut zawierają w sobie elementy sacrum.
Talmud, księga wyjaśniająca prawa, porównuje gospodarstwo domowe do małej świątyni, a nakryty stół do ofiarnego ołtarza. Tak samo jak złożenie ofiary na ołtarzu musi być dokonane wedle skomplikowanych rytuałów, tak też pojawiające się na domowym stole pożywienie musi być nie tylko smaczne i pachnące, ale również przygotowane wedle prawideł żydowskiej kuchni. Zasiadanie do stołu i wspólne spożywanie posiłku to wypełnianie uświęconych obowiązków, pełnych ukrytego znaczenia i symboliki. Każdy drobiazg ma własne miejsce i właściwy sobie cel, tak więc każdego dnia wokół nakrytego do żydowskiego posiłku stołu panuje niezwykły nastrój. Codziennie Żydzi na całym świecie myją ręce przed sięgnięciem po chleb i posypaniem go solą, tak samo, jak niegdyś czynili to kapłani w świątyni. Codziennie błogosławią chleb i kończą posiłek dziękczynną mo­dlitwą. Świętość spożywania posiłku opisać możemy przypowieścią, że gdy trzech mężczyzn siedzi przy stole i żaden z nich nie wypowie słów Tory, to tak, jakby spożywali oni ofiarę śmiertelną, jeżeli jednak trzech mężczyzn siedzi przy stole i wypowie nad nim słowa Tory, to tak, jakby spożywali oni ze stołu pańskiego.
kosher and non-kosher

Informacje o Noah Donnersmarck

Denn, wie du anfingst wirst du bleiben, so viel auch wirket die Not und die Zucht das meiste nämlich Vermag die Geburt und der Lichtstrahl der dem Neugebornen begegnet.
Ten wpis został opublikowany w kategorii judaizm i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>