Graviora manent….

Otwórzmy na Ukraińców uczelnie, zarządy firm, a nawet armię….proponują polscy stratedzy.
Ależ, oczywiście. Ale dlaczego Polacy dopuścili do powstania „luki demograficznej”? Dlaczego prowadzili nie przemyślaną politykę społeczną i gospodarczą, która spowodowała realne obawy o rozwój kraju. Czy, wobec tego, lekarstwo w postaci proponowanego otwarcia się na emigrację, Ukraińców, czy innych nacji, będzie skuteczne?
Obawiam się, że nie, gdyż Polska idzie drogą do gospodarczego i społecznego zatracenia i szukanie dziś remedium na pognębiającą się chorobę jest spóźnione. To już nie pytanie, czy Polsce grozi stagnacja, ale kiedy nastąpi krach i okrojenie terytorium tego kraju do właściwych rozmiarów. Ziemie zagrabione Niemcom, muszą wrócić do nich, a Polacy stamtąd zostaną przesiedleni na terytorium etniczne, w granicach dawnego Księstwa Warszawskiego.
Polscy stratedzy (sic!) zachęcają do otwarcia granic dla Ukraińców, którzy, w zasadzie, Ukraińcami nie są, to prawie Polacy. Polska powinna otworzyć „nie tylko plantacje truskawek, ale uczelnie, zarządy firm, a nawet armię”. Już dziś obywatele Ukrainy mogą wjeżdżać do UE bez wiz, więc pierwszy krok został uczyniony, a Polska powinna wykorzystać fakt, że Ukraińcy, zamiast wyłudzać zasiłki, ciężko pracują, nie sprawiają kłopotów, nie tworzą gett. Zdaniem polskich strategów nie ma niebezpieczeństwa tego, iż bogatsze kraje będą wysysać obywateli Ukrainy z polskiego rynku. Ukraina i Polska są bliskie, zarówno pod względem geograficznym, jak i kulturowym. Cały problem w tym, że Ukraińcy chętnie podejmują pracę na czarno.
W Polsce nie ma bariery komunikacyjnej dla Ukraińców w postaci języka, styl życia w obu krajach jest niemal identyczny, co więcej, nastawienie polskiego społeczeństwa wobec obywateli Ukrainy jest przyjazne. Wszystkie atuty Polski powinny być wsparte konsekwentną polityką imigracyjną, tak, aby „przełożyły się na utrzymanie, a nawet zwiększenie ukraińskiej migracji do Polski w obliczu konkurencji ze strony bogatszych państw UE.” Sugeruje się w tych prognozach, że wielce pomocne byłoby uproszczenie procedur otrzymywania karty stałego pobytu, a następnie obywatelstwa – nie później niż pięć lat po przyjeździe. Wiele mógłby pomóc również system państwowych stypendiów dla studentów z Ukrainy oraz zniesienie dla nich opłat za studia.
„Gdyby po pięciu latach nauki młody Ukrainiec opuszczał uczelnię jako polski obywatel, byłoby bardzo prawdopodobne, że u nas zostanie. Można go do tego zresztą zmotywować, wprowadzając nakaz pracy w Polsce przez kilka lat, jako rekompensatę za koszty wykształcenia.” Czyli i marcheweczka, i kijaszek. No, jakżeby inaczej.
Proponuje się, by w zamian za przyspieszone przyznanie obywatelstwa, umożliwić Ukraińcom odbywanie służby zawodowej w polskim wojsku. „Nowy obywatel – żołnierz to zupełnie inna kategoria niż imigrant ekonomiczny.”
To prawda, że barierę rozwojową Polski stanowi luka demograficzna. Czy mogą ją wypełnić Ukraińcy?
Dlaczego młodzi obywatele Ukrainy chcieliby, nawet po skończeniu studiów w Polsce, pozostać w niej, a nie wrócić do ojczyzny, czy z polskim dyplomem wyjechać gdzieś w świat? Czy Ukraina pozwoli na wynaradawianie młodych, prężnych jednostek, których zostałaby pozbawiona na korzyść Polski. Czy młodzi ludzie, obywatele Ukrainy, silnie znacjonalizowani, będą dla Polski korzystnym nabytkiem, czy rozsadnikiem nacjonalistycznej idei ukraińskiej? Czy nie wymogą kosztem Polski ustępstw terytorialnych, politycznych i społecznych na rzecz Ukrainy, ze strony zwiększonej liczbowo mniejszości ukraińskiej, silnej ekonomicznie i politycznie zjednoczonej?
Szczerze, nie widzę żadnych korzyści ze zwiększonej emigracji ukraińskiej do Polski, dzisiejsze iluzoryczne, jutro rozpłyną się i staną się zarzewiem konfliktu, jak w latach 1920-1939.
Dixi!

Informacje o Rothkirch

Denn, wie du anfingst wirst du bleiben, so viel auch wirket die Not und die Zucht das meiste nämlich Vermag die Geburt und der Lichtstrahl der dem Neugebornen begegnet.
Ten wpis został opublikowany w kategorii judaizm i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>