Tisza beAw

Tisza beAw w roku 2017 zaczyna się po zachodzie słońca w poniedziałek, 31 lipca, a kończy o zmroku we wtorek, 1 sierpnia.
Jest to święto jednodniowe, przypadające 9 dnia miesiąca aw. Takie jest znaczenie jego nazwy. Upamiętnia zniszczenie Pierwszej Świątyni przez Babilończyków w 586 roku p.n.e. oraz Drugiej Świątyni przez Rzymian w 70 roku n.e.  Także tego dnia Żydzi zostali wypędzeni z Anglii w roku 1290 i z Hiszpanii w roku 1492. W okresie Holocaustu Niemcy z premedytacją wybierali ten dzień na przeprowadzenie szczególnie brutalnych akcji w gettach.
Aby upamiętnić zniszczenie Świątyń, dzień Tisza beAw, jest dniem pełnego postu. Dotyczy on jedzenia, picia, zabroniona jest kąpiel, noszenie skórzanego obuwia, używanie kosmetyków, stosunki seksualne. Podobnie, jak w Jom Kipur, kobiety w ciąży, karmiące matki i poważnie chorzy są zwolnieni z postu wówczas, gdy ich zdrowie byłoby narażone na szkodę przez jego przestrzeganie. Jednak, w odróżnieniu od Jom Kipur, w dzień Tisza beAw wolno pracować i wolno palić papierosy. Zwyczajowo do południa unika się prac, które nadmiernie rozpraszają skupienie charakterystyczne dla tego dnia. Mimo że post kończy się po mniej więcej dwudziestu czterech godzinach, wraz z zapadnięciem nocy, zakazane jest spożywanie mięsa i picie wina aż do południa następnego dnia, gdyż Świątynia płonęła przez całą noc 10 dnia miesiąca aw.
W wieczór rozpoczynający Tisza be-Aw odczytuje się w synagodze zwój Ejcha (Lamentacje proroka Jeremiasza), powstały po zniszczeniu Pierwszej Świątyni. Przedstawiają one, nie tylko zniszczenie Judei, ale także destrukcję moralną, opisują przypadki kanibalizmu: matki w oblężonej przez Babilończyków Jerozolimie chcąc przeżyć, żywiły się zwłokami własnych dzieci.
Podczas porannej modlitwy mężczyźni nie zakładają tefilin. Uważane jest to za zbyt radosną czynność, aby sobie na nią pozwalać w to najsmutniejsze z żydowskich świąt.
Jest to również dzień, gdy ludzie w synagodze nie siadają na krzesłach, ale, jak żałobnicy, na podłodze lub bardzo niskich stołkach, z uwagi na żałobę tego dnia, nie pozdrawiają się nawzajem.
Główny powód żałoby w Tisza beAw – brak Świątyni – jest wciąż aktualny. Od roku 691 n.e. w miejscu, gdzie stała Świątynia, znajduje się meczet. Dla wielu, fakt ten wyklucza możliwość, aby Świątynia pojawiła się tam kiedykolwiek ponownie.
Istnieje tylko jedno skojarzenie związane z tym dniem, które przynosi nadzieję: według odwiecznej tradycji właśnie w dzień Tisza beAw narodzi się Mesjasz.
Wnętrze Kopuły na Skale stanowi – według tradycji – dokładnie tę przestrzeń, w której mieściła się najważniejsza część Świątyni. Jest to jednocześnie skała, na której Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka.
W Starej Jerozolimie istnieje Ateret Kohanim Jesziwa,  która przygotowuje przyszłych kapłanów do obsługiwania Świątyni.

Informacje o Noah Donnersmarck

Denn, wie du anfingst wirst du bleiben, so viel auch wirket die Not und die Zucht das meiste nämlich Vermag die Geburt und der Lichtstrahl der dem Neugebornen begegnet.
Ten wpis został opublikowany w kategorii judaizm i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>